Nowoczesne zakłady przemysłowe, obiekty użyteczności publicznej czy jednostki pływające wymagają niezawodnych i bezpiecznych systemów odprowadzania spalin. W tego typu realizacjach stalowe kominy przemysłowe stanowią standard, ponieważ łączą wysoką odporność mechaniczną z elastycznością projektową i dużą odpornością chemiczną. Ich prawidłowy dobór wymaga jednak znajomości parametrów technicznych, norm bezpieczeństwa i specyfiki pracy urządzeń grzewczych czy procesowych.
Parametry techniczne stalowych kominów przemysłowych
1. Temperatura pracy
Kominy stalowe klasyfikuje się według normy PN-EN 1443, która definiuje klasy odporności temperaturowej:
- T200 – systemy niskotemperaturowe, stosowane m.in. przy kotłach kondensacyjnych,
- T400 – kominy do urządzeń opalanych drewnem, olejem lub gazem,
- T600 – przewody dla instalacji wysokotemperaturowych, odpornych na pożar sadzy.
W przypadku przemysłu często stosuje się systemy powyżej T400, gdzie spaliny osiągają bardzo wysokie temperatury i wymagają wkładów żaroodpornych.
2. Klasa pracy – sucha lub mokra
- D (dry) – systemy przeznaczone do pracy na sucho, typowe np. dla pieców opalanych drewnem,
- W (wet) – systemy dostosowane do pracy w warunkach kondensacji, odporne na skropliny i kwaśne roztwory powstające ze spalin.
W nowoczesnym przemyśle dominują kominy klasy W, szczególnie w przypadku instalacji gazowych, gdzie kondensacja jest zjawiskiem powszechnym.
3. Klasa ciśnienia
- N1 – kominy podciśnieniowe,
- P1/P2 – kominy nadciśnieniowe,
- H1 – kominy wysokonadciśnieniowe.
W praktyce oznacza to, że system musi być dobrany do sposobu pracy urządzenia – np. silniki spalinowe i agregaty prądotwórcze generują wysokie nadciśnienie, więc wymagają systemów w klasie P lub H.
4. Odporność na korozję
Spaliny różnią się składem chemicznym w zależności od rodzaju paliwa. Norma PN-EN 1856 wyróżnia klasy odporności:
- V1 – odporność na spaliny gazowe,
- V2 – odporność na spaliny gazowe i olejowe,
- V3 – odporność na spaliny z paliw stałych, o wysokiej zawartości siarki.
W zakładach przemysłowych najczęściej wybiera się systemy w klasie V2 lub V3, w zależności od rodzaju paliwa oraz procesów technologicznych.
5. Izolacja termiczna
Kominy stalowe przemysłowe często występują w wersji dwuściennej izolowanej. Pomiędzy płaszczem wewnętrznym a zewnętrznym znajduje się wełna mineralna o dużej gęstości, która:
- ogranicza straty energii,
- chroni konstrukcję przed przegrzewaniem,
- eliminuje mostki cieplne,
- zwiększa bezpieczeństwo pożarowe.
Budowa i elementy systemu
Typowy komin stalowy przemysłowy składa się z następujących komponentów:
- rury proste o różnych długościach (0,25 m, 0,5 m, 1 m),
- trójniki przyłączeniowe (najczęściej 45° lub 90°), umożliwiające doprowadzenie spalin,
- kolana i odchyłki – stosowane w nietypowych układach,
- wyczystki i rewizje – ułatwiające serwis i czyszczenie,
- obejmy i wsporniki – stabilizujące konstrukcję, szczególnie przy montażu na elewacji,
- nasady i daszki kominowe – wspierające ciąg i chroniące przewód przed opadami,
- konstrukcje nośne – w przypadku kominów wolnostojących, przenoszące ciężar i obciążenia wiatrowe.
Dobór stalowego komina przemysłowego – krok po kroku
- Określenie urządzenia grzewczego lub procesowego
Pierwszym krokiem jest identyfikacja rodzaju urządzenia (kocioł, piec, agregat, turbina, silnik) oraz rodzaju paliwa, z jakiego korzysta. - Wyznaczenie parametrów spalin
Należy określić temperaturę, ciśnienie, wilgotność i skład chemiczny spalin. Na tej podstawie dobiera się klasę temperatury, ciśnienia i odporności na korozję. - Obliczenia cieplne i przepływowe
Wymiarowanie komina wykonuje się zgodnie z normą PN-EN 13384, która pozwala określić odpowiednią średnicę przewodu oraz wysokość niezbędną do zapewnienia stabilnego ciągu. - Dobór materiału
Wkład wewnętrzny powinien być wykonany z gatunku stali odpowiedniego dla danych warunków – np. stal kwasoodporna 1.4404 dla kotłów gazowych, stal żaroodporna 1.4828 dla pieców wysokotemperaturowych. - Określenie lokalizacji i konstrukcji nośnej
Kominy mogą być prowadzone wewnątrz budynku, po elewacji lub jako wolnostojące. W przypadku dużych wysokości konieczne jest zastosowanie dodatkowych konstrukcji nośnych lub masztów stabilizujących. - Uwzględnienie izolacji
Jeśli komin ma pracować w zmiennych warunkach pogodowych lub przy niskiej temperaturze spalin, należy zastosować wersję izolowaną, aby zminimalizować ryzyko kondensacji.
Tutaj znajdziesz więcej informacji w zakresie doboru komina stalowego: https://www.schiedel.com/pl/serwis/portal-budowniczych/blog/stalowe-kominy-przemyslowe-a1956688
Przykłady zastosowań w przemyśle
- Energetyka i kogeneracja – kominy dla silników spalinowych i turbin wymagające systemów w klasie H1, odporne na wysokie ciśnienie i temperaturę.
- Przemysł spożywczy – systemy niskotemperaturowe w klasie T200/W, często izolowane, ze względu na duże ryzyko kondensacji.
- Przemysł morski – kominy odporne na korozję, lekkie konstrukcje montowane na statkach i jednostkach transportowych.
- Szpitale i obiekty publiczne – kominy zapewniające bezawaryjną i bezpieczną pracę kotłowni, często prowadzone na zewnątrz budynku.
Stalowe kominy przemysłowe to systemy o wysokiej odporności i uniwersalności, które można dostosować do praktycznie każdej branży. Ich prawidłowy dobór opiera się na analizie parametrów spalin, norm bezpieczeństwa i warunków pracy. Klasy temperatury, ciśnienia, odporności na kondensat i korozję to kluczowe kryteria, które decydują o trwałości i bezpieczeństwie instalacji.
Dzięki modułowej budowie, prefabrykowanym elementom i nowoczesnym gatunkom stali możliwe jest tworzenie konstrukcji o dowolnym przebiegu i przeznaczeniu – od zakładów spożywczych, przez elektroenergetykę, aż po przemysł morski.